{"id":394,"date":"2016-10-06T17:25:33","date_gmt":"2016-10-06T17:25:33","guid":{"rendered":"http:\/\/vaeq.com\/wp3\/?p=394"},"modified":"2016-10-06T17:25:33","modified_gmt":"2016-10-06T17:25:33","slug":"woensdag-5-oktober-van-xakanaxa-naar-third-bridge","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vaeq.com\/wp3\/2016\/10\/06\/woensdag-5-oktober-van-xakanaxa-naar-third-bridge\/","title":{"rendered":"Woensdag 5 oktober. Van Xakanaxa naar Third Bridge"},"content":{"rendered":"

Om half zes eruit. Gauw aankleden, beetje water in’t gezicht, tanden poetsen en toen naar
\nhet botenhuis.
\nDe boot lag al klaar en onder een opkomend zonnetje het water op.
\nEr was niet zo heel veel te zien. Gelukkig wel wat nijlpaarden, maar veel meer dan hun
\nkop kregen we niet te zien.
\nEen paar visarenden, wat olifanten en wat hertjes.
\nOm acht uur aan het ontbijt.<\/p>\n

Wat nu weer?
\nVandaag is het maar een klein stukje naar Third Bridge. 20 km!
\nTegen half tien op pad. We hebben geluk. Een hele kudde olifanten met jongen steken de
\nweg over! Een formidabel gezicht.
\nWe vervolgen onze weg. We moeten door een diep zandspoor. Eddy wil gas geven, maar
\ner gebeurt niets. Wat hij ook probeert, de auto gaat niet meer vooruit!
\nDaar staan we dan weer! Wat nu?
\nWeer de motorkap open en interessant staan kijken.
\nNatuurlijk weten we niks. Na wat gepruts deed de auto het weer.
\nWe besluiten om terug te rijden naar de ingang van de camping. Misschien is daar iemand
\ndie er wel verstand van heeft.
\nEn inderdaad er was wel een mannetje die er verstand van had. Er was iets met de
\nbrandstofpomp. Waarschijnlijk was er een luchtbel ontstaan. Het mannetje pompte met zijn
\nmond wat diesel omhoog! Bah! 😬😬😬😬
\nMaar hij wist precies wat te doen. Na een proefritje werd de auto goedgekeurd en konden
\nwe weer gerust op weg. Hopen we!
\nMaar inderdaad we konden weer voluit op weg.
\nInmiddels was het al wat laat en bloedheet, waarschijnlijk zo’n 40 graden.
\nDe weg was moeilijk, los zand, bulten en gaten. Gehobbel en geschud. Soms was het
\nalsof we op zee zaten.
\nWe bereikten the 4th Bridge. Een brug gemaakt van boomstammetjes. Het zag er allemaal
\nerg gammel uit. We stapten eerst maar eens uit om poolshoogte te nemen. Het leek wel te
\nkunnen. Eddy had er alle vertrouwen in. Ik liep er wel overheen. Het ging gelukkig goed.
\nMaar Bart en Henriette zagen het niet zitten. Iets verder op lag nog een brug. Zij daar naar
\ntoe. Maar deze was afgesloten. Gelukkig hoefden ze niet terug want iets verderop konden
\nze nog door het water.
\nNa enige vertraging konden we weer verder.
\nVlak voor de camping bereikten we de 3rd Bridge. Dat was even slikken. Eerst moest je
\nweer over boomstammetjes. En dan dook je zo het water in. Tja, terug had geen zin, dus
\ndapper de gevaren getrotseerd en rijden maar.
\nOver de boomstammen ging het nog redelijk. Dan het water in, op de bodem lagen ook
\nboomstammen, je voelde ze onder de auto rollen. We schudden heen en weer, doken een
\nsoort gat in, het water bereikte bijna de motorkap. Mijn maag zat in mijn keel, gaat dit
\ngoed?
\nMaar de auto ging gelukkig weer omhoog en we bereikten veilig de overkant.
\nOok Bart en Henriette kwamen netjes aan de overkant.
\nIets verderop was het kantoortje van de camping. Om \u00e9\u00e9n uur konden we ons lekker
\ninstalleren. Helaas was er deze middag geen boottochtje meer vrij.
\nTot onze verbazing kwam tegen half vier een gids bij ons om te melden dat we toch om
\nvier uur een tochtje konden maken.
\nDat maar gedaan. We zagen prachtige vogels, olifanten tot het middel in het water al
\netend aan het riet. Maar het mooiste was toch een leguaan, zonnend op een hoopje gras.
\nWe bleven stil wachten tot hij het water in gleed. Wat een machtig beest.
\n’s Avonds nog een poosje bij het kampvuur gezeten. Onder het genot van allerlei dierlijke
\ngeluiden om ons heen.
\n\"p1020881\"<\/p>\n

\"p1020850\"<\/p>\n

\"p1020837\"<\/p>\n

\"_mg_8501\"<\/p>\n

\"_mg_8478\"<\/p>\n

\"_mg_8464\"<\/p>\n

\"_mg_8431\"<\/p>\n

\"_mg_8410\"<\/p>\n

\"_mg_8399\"<\/p>\n

\"_mg_8391\"<\/p>\n

\"_mg_8390\"<\/p>\n

\"_mg_8388\"<\/p>\n

\"_mg_8371\"<\/p>\n

\"_mg_8361\"<\/p>\n

\"_mg_8307\"<\/p>\n

\"_mg_8296\"<\/p>\n

\"_mg_8287\"<\/p>\n

\"_mg_8263\"<\/p>\n

\"_7d_7055\"<\/p>\n

\"_7d_7049\"<\/p>\n

\"_7d_7047\"<\/p>\n

\"_7d_7040\"<\/p>\n

\"_7d_7030\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Om half zes eruit. Gauw aankleden, beetje water in’t gezicht, tanden poetsen en toen naar het botenhuis. De boot lag al klaar en onder een opkomend zonnetje het water op. Er was niet zo heel veel te zien. Gelukkig wel wat nijlpaarden, maar veel meer dan hun kop kregen we niet te zien. Een paar […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/vaeq.com\/wp3\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/394"}],"collection":[{"href":"https:\/\/vaeq.com\/wp3\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/vaeq.com\/wp3\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vaeq.com\/wp3\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vaeq.com\/wp3\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=394"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/vaeq.com\/wp3\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/394\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":418,"href":"https:\/\/vaeq.com\/wp3\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/394\/revisions\/418"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/vaeq.com\/wp3\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=394"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/vaeq.com\/wp3\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=394"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/vaeq.com\/wp3\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=394"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}