Vandaag een luie dag. Om vier uur gaan we een twee uur durende boottocht maken.
We zien veel vogels, de kingfischer valt extra op, hij scheert vlak boven het water, doet één hap en vangt een visje, waarna hij op een tak gaat zitten om te lunchen.
Dan krijgen we ons toetje: zo’n twaalf nijlpaarden, badend in de rivier en komend van de oever. Ze zijn heel imposant. Ze wegen 2 ton, zijn twee meter lang en anderhalf meter hoog. Duiken onder en komen water spuitend weer boven. Wat een mazzel hebben we. Eddy maakt een filmpje met zijn drone. Eerst schrikken ze van het geluid boven hen en duiken allemaal onder water, maar dat duurt niet lang, ze komen weer boven en gaan gewoon weer hun gang. Twee zijn er aan het vechten en komen hoog boven het water uit. Een prachtig gezicht.
Op de terugweg zien we nog een visarend. Statig spiedend in de boom. Het is alsof hij poseert voor de foto en vliegt dan met een lome slagen weg.
Wat een geweldige tocht hebben we gehad.
‘s Avonds lekker bij het kampvuur gezeten.

Afrikaanse visarend

Witkruisperwer

Bijeneter

Bruinkopvisvanger

Bontvisvanger

Koereiger

Krokodil

Nijlpaarden

Olifanten

Via een saaie weg, maar gelukkig wel geasfalteerd, naar de Kwando River Lodge.
Het was één lange weg. De eerste afslag kwam na 392 km.
Daarna nog 25 km over een net geasfalteerde weg zonder strepen en nog drie km over zand en we arriveerden bij de Kwando Lodge.
Een prachtige Lodge, fraai gelegen aan de rivier de Kwando.
We moeten de klok vooruit zetten en zijn opeens een uurtje later dan verwacht. In dit gedeelte van Namibië houden ze de klok gelijk met dat van Botswana.
We hadden een kampeerplek met een rond hutje als toilet. Er zat geen deur in. Met een stokje maakte je duidelijk dat ie bezet was!
‘s Avonds uit eten in het restaurant.

GPS

Kwando River Lodge

Ons Toilet

Vroeg eruit. We willen om half negen rijden. De afstand vandaag is zo’n 500 km. Gelukkig wel over asfalt. We moeten even een saai stukje overbruggen tot de volgende parken.
We rijden veel, we hebben ondertussen al 3500 km gereden en heel veel gezien.
Na 500 km komen we in Rundu, een wat grotere plaats in het noorden van Namibië. Een stoffige, drukke plaats. Het is uitkijken wie voorrang heeft. Wie het eerst stopt, mag ook als eerste weer rijden. Een mooi systeem als iedereen zich eraan houdt.
We zijn opeens in een andere wereld. Waar we eerst nog een mengeling van blank, bruin en zwart zagen, zien we nu alleen maar zwart. De blanken vonden het noorden van Namibië niet bepaald interessant en lieten dit gebied links liggen. We zijn hier de enige blanken. Als Henriette en ik bij de Spar onze boodschapjes halen, voelt het eerst dan ook wat onwennig aan. Alles is zwart, de klanten en het personeel. We zijn opeens wel heel erg wit en bloot!!!
De Spar is een mengeling van voedsel, schoenen, doeken en gebak. We staan te watertanden bij het gebak. Zoveel hebben we in geen enkele supermarkt gezien, maar we weten de verleiding te weerstaan. Het is een rare winkel, in de ene gang is voedsel, in de andere theedoeken, enz. De vleesafdeling is verre van aanlokkelijk. We zijn blij dat we geen vlees nodig hebben.
Na Rundu komen we bij onze lodge aan en gaan eerst voor koffie en lunch.
Voor het eerst is onze kampeerplek niet zo groot, maar geen punt, we gaan vanavond lekker uit eten. Maar eerst maken we een boottocht. Helaas liep dat uit op een teleurstelling. Het enige wat we hebben gezien waren wassende mensen aan de Angolese kant van de rivier.
Het diner maakte gelukkig veel goed, want die was heerlijk.

Kaisosi River Lodge

Boottocht op de Kaisosi

Eindelijk weer internet vanuit de Kubu Lodge.

We gaan verder met zondag 20 juli.

De zon staat weer strak aan de blauwe hemel als we op pad gaan. We zien weer allerlei dieren, gnoes, antilopen, oryxen, red hartebeest en kudu’s. De jackhals is prachtig, het is net of hij een dekentje over heeft.
Opeens staan we oog in oog met een knaap van een olifant. Wat een groot mannetje. Hij ziet er best dreigend uit. Maar goed dat je de auto niet uit mag. De olifant steekt voor onze neus de weg over en loopt in de richting van een giraffe en een kudde gnoes. Op de achtergrond zie je een grote vlakte. Prachtig.
In Halali hebben we een mooie plek en na de lunch gaan we naar de waterplaats. Maar hier is echt helemaal niets. Ondanks het lange wachten komt er niets tevoorschijn. Maar wij hebben vandaag zoveel gezien, dat we tevreden het bed induiken.

We hebben allemaal slecht geslapen. Tot diep in de nacht hoorden we mensen over de graffelpaadjes naar het toilet gaan en nog afwassen in het keukengebouw. Ook ligt er achter ons iemand constant te roggelen. Dat zal wel een roker zijn!!!
Maar om zes uur staan we in onze kleren om weer naar de waterplaats te gaan. Helaas worden we niet zo beloond als gisteravond. Er is niet meer te zien dan een paar eendjes.
Via het “Sprookjesbos” rijden we langs allerlei waterbekkens, maar we zien niet veel. Wel veel springbokken en die blijven leuk. Na de lunch in Okaukuejo rijden we verder. Tot onze grote verrassing zien we opeens van alles. Giraffen, gnoes, oryxen en de secretarisvogel. Wat is die mooi met zijn veren op de kop.
In Halali kunnen we zelf een plekje uitzoeken. Daarna weer naar een waterplas. Daar zien we een witte neushoorn lekker water drinken. Maar al gauw heeft hij er genoeg van en loopt weer het bos in. Onvoorstelbaar hoe zo’n groot beest zo zachtjes kan lopen. We wachten nog een poos, maar helaas er komt niets meer tevoorschijn.
We trakteren onszelf op een buffet bij het restaurant met een lekkere rode Afrikaanse wijn.
Na het buffet gaan Bart en Eddy nog een keer naar de waterplaats en tot ons grote verdriet zien zij leeuwen en hyena’s.

Op tijd eruit. We moeten vandaag een dikke vijf uur rijden. Gelukkig is het grootste gedeelte asfalt. En kunnen we behoorlijk opschieten.
Outjo is een wat grotere plaats en er is een heerlijke bakery. Daar koffie met tosti’s gegeten. Prima klaar gemaakt en vriendelijk bediend.
Direct als wij in het park zijn, zien we al de eerste giraffen bij een waterplaats. Zo’n veertien stuks met jongen staan heerlijk te drinken bij de waterplas.
Nadat we ons hebben ingeschreven, rijden we naar de ons toegewezen plek. Niet bepaald fijn, dichtbij een toiletgebouw. Het is een drukke camping en er is veel lawaai.
Maar bij de waterplas bij de camping maakt de komst van twee groepen olifanten de slechte plek meer dan goed. We zien een groep olifanten heerlijk drinken bij het water. Er zijn jonkies bij en moeders en statige vaders. Als dit groepje zich heeft verwijderd, komt het tweede groepje olifanten, die keurig op hun beurt hebben gewacht. Ze drinken en badderen in het water. Het is een prachtig gezicht. Ook giraffen en springbokken doen zich tegoed aan het water.
Voldaan kunnen we naar bed.

Yellow-Hornbill

Zebra’s

Giraffes

Waterhole

Vandaag erg luxe: het ontbijt staat voor ons klaar. Wel een keer lekker om bediend te worden.
We rijden eerst nog over asfalt langs de kust. Er hangt een lage mist. Nee, dit gebied heeft echt niets te bieden. Na 100 km slaan we af richting Uis. Meteen houdt het asfalt op en rijden we weer over grafel en wasbordjes. Henriette en ik klagen over het gehobbel achterin de auto en dat ze zachter moeten rijden. Ik ga wel eens even rijden. Nou dat viel tegen. Schakelen links is al wennen en dan ook nog goed sturen door het zand en over de ribbels. Na tien minuten hield ik het voor gezien. Ook Henriette reed niet langer. We beloofden niet meer te klagen. We hebben diep respect voor hen gekregen.
Onderweg zagen we kraampjes waar stenen werden verkocht. Toen we daar stopten, merkten we dat één van de jerrycans lekte. Na wat diesel overgegoten te hebben in de tank, weer verder. Bij een ander kraampje twee poppetjes gekocht. Één voor Dot en ééntje voor mij. Ze worden door de vrouwen hier uit de omgeving zelf met de hand gemaakt.
In Uis geluncht.
Weer verder naar de Organ Pipes. Dat zou iets geweldigs zijn van hoge basaltblokken van zo’n 35 meter hoog. Groot was dus de teleurstelling. De 5 meter haalden ze nog niets eens.
De camping was eenvoudig maar we hadden een prachtige plek bij een overkapping zodat we buiten de wind konden koken en eten.
Vandaag na de mist, weer heerlijke temperaturen rond de 22 graden. Alleen ‘s Avonds steekt er tot zonsondergang altijd een windje op.

Vandaag naar Swakopmund. Een rit van zo’n vijf uur over zand en grafel. Het landschap wisselt continue. Dorre vlaktes, ravijnen, bergen en uitgesleten heuvels, net molshopen.
Bij zee komen we in de mist terecht. Swakopmund staat bekend om zijn mist. De temperatuur is er meestal niet hoger dan 15 graden.
Ook nu is het er koud en mistig.
Het stadje zelf stelt niets voor. Van oorsprong wonen hier veel Duitsers. Het Pebblestone House, waar we overnachten valt wat tegen na onze zeer goede ervaring in Kaapstad. De kamer is koud en het warme douchewater snel op. ‘s Avonds uit eten in restaurant Deutsches Haus. Daar prima gegeten.

Sesriem camping

Onderweg

Solitaire

Klik hier: Ochtendroutine

Om vijf uur eruit. Om kwart over zes komt de zon op en dan krijg je weer schitterende kleuren.
Vandaag rijden we helemaal tot het eind van de weg en gaan vandaar met een jeep verder naar The Dead Vlei.
Na een kilometer door zandduinen gezwoegd te hebben, bereiken we de vallei. Je weet niet wat je ziet. Je kijkt van boven op een soort opgedroogd meertje met zwarte stapels van bomen. Een surrealistisch gezicht. Het is net of je op een andere planeet bent beland.
We dwalen er een uurtje rond en gaan dan weer met de jeep terug naar de auto.
Op de camping krijgen we werkelijk een schitterende plek.
We genieten van een prachtig uitzicht en relaxen de rest van de middag.