Zondag 2 oktober. Naar Maun.

Na een rusteloze nacht er om zes uur.

Het heeft de hele nacht gestormd. Gelukkig is de wind gaan liggen.

Na een snel ontbijt op pad.

We moeten 60 km rijden over zand tot de ingang van het park.

Het landschap is eentonig, hoge graspollen, hier en daar een boompje en verder een

eindeloze vlakte.

Zo nu en dan zien we nog vossen en onyxen.

Eindelijk zien we de poort.

We hebben er 3 uur over gedaan! Na wat formaliteiten kunnen we doorrijden, Eddy maakt

een bocht, rijdt over een richeltje en pats: lekke band.

Meteen zo plat als een dubbeltje.

We hadden geluk: een Botswaan met vrouw en zoon stonden voor de gate hout te

verkopen. Hij bood meteen hulp aan. We gaven zijn vrouw onze drie diesel jerrycans, die

hadden we nu niet meer nodig. Wat was ze daar blij mee!

Al snel hadden we de band gewisseld en vulden onze tank met de laatste jerrycan diesel.

Ook deze jerrycan ging naar haar. Ze was er duidelijk verguld mee.

We gaven de man 100 Pulla. Zijn dag was zeker goed, ook al zou hij geen hout meer

verkopen!

We konden op dit moment kiezen een lange grafelweg van 90 km of een zandweg van 45

km. Volgens een paar passanten, was dit laatste perfect te doen.

Dus kozen we voor zand van 45 km.

Die viel goed tegen! Er zaten een paar akelige gaten en kuilen in. Met pijn en moeite

kwamen we daar doorheen. Wat waren we blij dat we na 45 km om twee uur weer op

asfalt kwamen. 45 km in meer dan twee uur!

Wat heerlijk na zes dagen zand.

We moesten nog drie uur rijden naar Maun.

Maar het schoot nu lekker op.

Wel oppassen geblazen.

Langs de kant van de weg stikt het van de geiten, koeien en ezels.

Ze grazen in de berm, steken zo de weg over of blijven midden op de weg staan.

Doodeng!

Helaas zagen we een dode geit, een klein geitje en een dode hond op de weg liggen. Ook

geen wonder, je mag op deze weg 120 rijden en dat doen de Botswanen ook!

Om half komen we aan in Maun. Gauw een paar boodschapjes voor het ontbijt en dan

naar de camping.

De camping ligt bij een lodge aan de rivier.

We hebben een mooie plek aan het water onder de bomen.

’s Avonds uit eten in het restaurant. Je kunt a la carte eten, maar van de zes

hoofdgerechten, hebben ze er drie niet. Ook het voorgerecht, dat we wilden bestellen, is er

niet.

Helaas, ook geen desserts!

Maar het hoofdgerecht smaakte, gelukkig, uitstekend.

 

Gast aan tafel