Johannesburg 2
Nog een ontbrekend verhaaltje:
Na een goed ontbijt, dat moet gezegd, werden we door de vriendelijke eigenaar naar het
verhuurbedrijf gebracht voor het ophalen van onze campers.
Na alle uitleg en papieren rompslomp konden we naar onze campers. Eerst werd de
buitenkant gecontroleerd op deuken en dat soort zaken en daarna kwam de uitleg over het
gebruik van de camper, hoe we konden koken, de douche gebruiken, het bed uitvouwen,
enz.
Al met al nam dit veel tijd in beslag. Wat waren we blij dat we vandaag niet meer hoefden
te vertrekken.
Tegen 13.00 uur eindelijk klaar en konden we op pad naar ons oorspronkelijk hotel van
gisteravond. Tenslotte hadden we nog een voucher voor dit hotel en konden we mooi
gebruiken voor aankomende nacht en betalen we het hotel van afgelopen nacht wel zelf.
Bij het hotel werden we allervriendelijkst ontvangen en was even het voorstel fiftyfifty,
maar daar gingen we niet mee akkoord.
Uiteindelijk hoefden we zelfs voor het vorige hotel niet te betalen! 😂😂😂😂😂😂
Het zat ons al weer niet mee. 😡😡😡😡😡
Eddy moet draaien met de camper, schampt een boomtak en deze raakt de luifel aan de
camper, de hoes scheurt eraf en blijft halverwege hangen! Shit, shit.
Provisorisch maken we de hoes aan de gasfles vast en rijden terug naar het
verhuurbedrijf.
We hebben nog mazzel. Ze willen net gaan sluiten, maar gingen ons uiteraard wel helpen.
Wat een vriendelijke mensen allemaal. Iedereen was druk in de weer voor ons.
Gelukkig vonden ze nog een nieuwe hoes met luifel. Met veel moeite kregen ze deze weer
aan de camper. Gelukkig.
Anders hadden we hier morgenvroeg om acht uur moeten zijn.
Eindelijk om drie uur konden we dan toch beginnen met onze boodschappen.
Henriette en ik hadden de boodschappen verdeeld, zodat we geen uren in de supermarkt
door hoefden te brengen.
Ondertussen haalden de boys de bagage op uit het vorige hotel en brachten dit naar de
Safari Lodge, ons nieuwe hotel.
Om half vijf eindelijk alles klaar, boodschappen, wijn en bier.
Konden we met het schoonmaken en inpakken van de camper beginnen.
Achteraf gezien, waren we blij dat we vandaag niet hadden kunnen vertrekken.
We waren dan wel heel erg laat op Rapoelie camp aangekomen.
Een geluk bij een ongeluk, zullen we maar zeggen.
’s Avonds in het restaurant gegeten. Ze hadden alleen maar een menu. Keus uit kip of een
entrecote.
Ed en ik namen de kip. Achteraf een goede keus. De entrecote was wel van een hele oude
koe, volgens Bart en Henriette.
Gelukkig hadden ze wel hele goede wijn. Dat lieten we ons wel lekker smaken.
Helaas was er nog steeds geen telefoontje van de vluchthaven dat er een tas was
gesignaleerd!!! 😥😥😥😥😥😥
Om elf uur naar bed zonder bericht. Balen.
Geef een reactie